Темы рефератов:
 
Бесплатные рефераты
 

 

 

 

 

 

     
 
Кацярына II, Карамзін і Шышкаў
     

 

Івінскі А.Д.

Мовная праграма Кацярыны II [i] і яе разважанні аб рускай гісторыі апынуліся запатрабаваны в пачатку XIX стагоддзя в асяроддзі людзей, якія скептычна настроеных па адносінах да ліберальных пачынанням маладога імператара Аляксандра I. Можна казаць пра взнікненне шырокай кансерватывнай апазіцыі, у якую вваходзілі такія розныя літаратары, як А.С. Шышкав і Н.М. Карамзін. p> У даследчай літаратуры давно зацвердзілася вявленне пра супрацьстаянне В«Двух культурных светапоглядав" (Сакулин 1929, 334) - Шышкова і Карамзіна, рэакцыянера і ліберала. Найважнейшым эпізодам гэтай барацьбы звычайна называюць В«спрэчка пра стары і новым складзе В», які прывёв у выніку да падзелу літаратуры першай чвэрці XIX стагоддзя на два лагеры - архаистов і наватарав. p> Пры всёй адэкватнасьці падобнай схемы яна дапускае шэраг дадаткав. З самага пачатку дадзеная палеміка тычылася не толькі і не столькі літаратурных пытанняв, колькі пытанняв грамадска-палітычных. І в трактовцы гэтых апошніх погляды Шышкова і Карамзіна аказваюцца выключна блізкімі - адкрыта кансерватывнымі. Яшчэ А.М. Пыпин в 1885 адзначав, што В«на справе паміж Шышкова і Карамзіным, - акрамя розніцы в мове, - не было істотнага адрозненні В»і штоВ« іх патрыятызм быв аднолькава кансерватывны В»(Пыпин 2001, 284). А в 1902 М.М. Буліч адзначав ідэалагічную блізкасць двух, здавалася б, такую ​​не блізкіх адзін аднаму автарав: В«Адзін ён <Шышков. - А.І.> выказвав друкавана тады гэтыя думкі і ніяк не чакав, што в яго будзе хутка шмат прыхільнікав і што сам Карамзін, кіравнік школы або, па выразе Шышкова, В«некаторай асабліва шайкі пісьменнікав, узброіць супраць Славенскага мовы В», будзе на яго баку і стане выказваць прама владару яшчэ больш запалохваць думкі В»(Буліч 1902, 140). Пра гэта ж пісав і М.М. Пагодзін в 1866 годзе: В«Карамзін быв у сваёй запісцы, кажучы цяперашнім мовай, кансерватар (аховнік) <...> В»(Пагодзін 1866, 83). p> Палітычная падаплёка палемікі аб старым і новым складзе была відавочная для гісторыкав літаратуры другой паловы XIX стагоддзя. Так, А.П. Пятковскі лічыв, што палеміка В«Супраць новых маральных і палітычных поглядав завязалася в форме спрэчкі аб мове В»іВ« толькі хавалася пад маску філалагічных разваг В»(Пятковскі 1888, 151). У сваю чаргу Буліч адзначав, што В«асновныя погляды Шышкова <...> Схаваныя пад развагамі яго аб мове В»(Буліч 1902, 129). p> Гаворка ішла не проста аб пытаннях стылю ці літаратурных перавагах. Шышков в В«Развагі аб старым і новым складзеВ», а затым і Карамзін в В«Запісцы пра старажытную і новай Расеі В»паслядовна заявлялі пра сваю нязгоду з адыходам Аляксандра ад прынцыпав самадзяржавнай улады, закладзеных бліскучым стагоддзем Кацярыны. p> Добрай імператрыцы Карамзін прысвяців панегірык - «óстарычнае пахвальнае словаВ»: В«Кацярына несмяротная сваімі перамогамі, мудрымі законамі і шчасцем встановамі. Па гэтай простай і яснай чарцяжы Карамзін на некалькіх старонк...

     
 
     
Белорусские рефераты
 
Рефераты
 
Бесплатные рефераты
 

 

 

 

 

 

 

 
 
 
  Все права защищены. Перепечатка учебных материалов только с письменного разрешения администрации сайта.