Темы рефератов:
 
Бесплатные рефераты
 

 

 

 

 

 

     
 
Травесці
     

 

травесці (Ад італ. Travestire - пераапранаць) - 1) тып камічнай імітацыі, пры якой автар запазычвае тэмы, сюжэтныя матывы або асобныя вобразы вядомага чужога сачынення і прымяненнем да іх абсурдна "нізкіх" літаратурных формав трансфармуе яго сэнс; 2) гістарычная жанравая форма ирои-камічнай паэмы у еврапейскай літаратуры XVII-XVIII стст.

Узнікненне паняцці аб Т. звязана з эвалюцыяй жанру камічнай паэмы в заходнееврапейскай паэзіі першай паловы XVII ст. Першым узорам з'явілася паэма італьянца ЫЫ "Eneida travestita" ("пераапрануць Энеіда", 1633). Французскі сатырык П.Скаррон, ідучы за яе автарам у перелицовке "Энеіды" Вергілія, выкарыстав новонайденный метад камічнага пераймання в паэме "Virgil travesti" ("пераапрануць Вяргілій", 1649-1652). Шырокая папулярнасць творчасці Скаррона спрыяла з'явленню у французскай літаратуры паняцці аб Т. як адасобленай жанравай форме, а таксама рушыв вваходжанню тэрміна "Т." у агульнаеврапейскі літаратурны вжытак.

У Расіі творы в жанры Т. называлі "выварат", а іх сукупнасць - "Паэзіяй навыварат". Упершыню ахарактарызавав Т. перад айчыннымі чытачамі А.П.Сумароков в "эпістала аб стихотворстве" (1747): "Гектар не на вайну - у кулачны бой,/Ня воінав - байцов вядзе на бітву з сабой. /Зевес не маланка, ня гром з нябёсав кідае,/Ён з крэменю агонь жалезам высякае,/Ня жыхаров зямных ім хоча запалохаць,/На нешта хоча ён лучынку засвяціць ". p> Прыклады Сумарокава паказваюць, што спецыфіка жанру, які "в подлым жанчыну Дыдона ператварае ", - у" прызямленні "міфалагічных герояв і багов: у" якая зніжае " матывіровцы іх учынкав, у прымусовым абрамленні вядомых вобразав абсурднымі бытавымі дэталямі. У Т. героі павінны праявляць сябе в негероических сітуацыях, жыццё багов павінна адлюстроввацца так жа, як штодзённае, празаічная жыццё простага люду. Разам з тым выдумшчыкав Т. пры апісанні падзей прадпісвалася выкарыстовваць "пренизкие слова".

У расійскіх паэтав жанр карыстався папулярнасцю в другой палове XVIIIв. Яго першым айчынным узорам лічаць напісаную в перайманне мовнай манеры Скаррона ирои-камічную паэму В.И.Майкова "Елісей, або Раздражнёны Вакх" (1769). Аднак у автарав рускіх паэм-Т. быв папярэднік - И.С.Барков, перакладчык антычнай паэзіі і сатырычны вершапісец. У канцы 1750 - пачатку 1760-х гг. ён напісав "Оду кулашному байцу" і зборнік "сараматных" вершав "Дзявочая цацка ", пазней набыв скандальную вядомасць. Барков парадыравав жанравыя штампы лірыкі класіцызму зваротам да знарочыста грубага, вулічнай мове, у тым ліку да ненарматывнай лексіцы. Стыль Баркова аказав істотнае вплыв на рускую паэзію XVIII - пачатку XIX ст., але яно выявлялася не в лімітавай разняволенасці мовы паэтав, а в іх імкненні да дасягнення яркага кантрасту паміж зыходна "высокімі" тэмамі і вобразамі і "якая зніжае" іх трактовкай, іх крайнім "обытовлением".

У пачатку XIX ст. Т. як разнавіднасць ирои-камічнай паэмы знікае. Адным з апош...

     
 
     
Белорусские рефераты
 
Рефераты
 
Бесплатные рефераты
 

 

 

 

 

 

 

 
 
 
  Все права защищены. Перепечатка учебных материалов только с письменного разрешения администрации сайта.